2025-09-03 19:35:29

Zakopane

Droga do sławy Stanisława Ignacego Witkiewicza była długa i wyboista

Choć za życia nie doczekał się światowej sławy, dziś twórczość Stanisława Ignacego Witkiewicza obecna jest na scenach i wystawach od Europy po Azję.

Stanisław Ignacy Witkiewicz bezskutecznie zabiegał o światowe uznanie w trakcie jego życia. Dopiero po wojnie jego twórczość zaczęła być dostrzegana poza Polską. 28 sierpnia w Galerii Sztuki w willi Oksza odbyło się spotkanie z Markiem Średniawą, członkiem Instytutu Witkacego i redaktorem kwartalnika „Witkacy!”. Opowiedział o międzynarodowym odbiorze dzieł artysty oraz o ludziach, dzięki którym jego prace trafiły na światowe sceny i wystawy.

Marek Średniawa, badacz od lat śledzący obecność artysty w kulturze polskiej i światowej, przypomniał, jak trudne były pierwsze próby. Za życia Witkacy wielokrotnie próbował zaistnieć na międzynarodowej scenie, lecz bez większego powodzenia. W 1918 roku zaprezentował swoje prace w Petersburgu, a później starał się przebić z dramatami we Francji. Niestety padł ofiarą oszustwa i jego sztuki nie doczekały się wystawienia. Choć jego prace pojawiały się na zbiorowych wystawach, a recenzje drukowały m.in. niemieckie pisma, nie przyniosło mu to rozpoznawalności. Jak podkreślił Marek Średniawa, przed wojną nie doceniano twórczości Witkacego.

Po 1945 roku sytuacja zaczęła się zmieniać. Dzięki determinacji badaczy i tłumaczy, dzieła Witkacego zaczęły krążyć po świecie. W Stanach Zjednoczonych dużą rolę odegrał Daniel Gerould, który przełożył dramaty i wprowadził je na sceny akademickie oraz offowe. Na język niemiecki tłumaczeń podjęli się Ewa i Karl Heinz Viethowie, natomiast we Francji kluczową postacią był Vladimir Dmitrievich. Warto też przypomnieć konferencję w Brukseli w 1981 roku, która była poświęcona twórczości Witkacego. Jego dramaty trafiały także na sceny we Włoszech, Szkocji, na Ukrainie, a nawet w Chinach, gdzie w 2017 roku zaprezentowano lokalną adaptację Szewców.

Twórczość Witkacego inspiruje również współczesnych artystów, od muzyków, takich jak Tomasz Stańko, po fotografów, chętnie odwołujących się do techniki zwanej „amerykańską zabawą”. Jego dzieła były prezentowane w Centre Pompidou, Tate Modern, a nawet stały się inspiracją sesji w magazynie „Vogue”. Twórczość Witkacego przetłumaczono na co najmniej 35 języków, co stawia go w jednym rzędzie z Gombrowiczem, Schulzem czy Lemem.

Spotkanie w willi Oksza pokazało, że droga Witkacego do światowego odbiorcy była długa i wyboista. To jednak dzięki pracy tłumaczy, reżyserów i pasjonatów jego dramaty, fotografie i inne dzieła znalazły trwałe miejsce w kulturze światowej. Dziś Witkacy pozostaje nie tylko klasykiem, lecz także artystą zaskakująco aktualnym.

Michał Dąbrowski

Reklama

Komentarze Facebook

Powyższe komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu społecznościowego Facebook.
Redakcja 24tp.pl nie wpływa na treść oraz nie odpowiada za wpisy dokonane przez użytkowników portalu Facebook.

Dodaj komentarz

Reklama

kliniec 2025-09-03 21:08:18

Warto tu przy okazji tej popularności Witkacego w Polsce i na świecie wspomnieć o takim drobnym fakcie, że w Zakopanem, gdzie artysta spędził większą część swego życia i z którym jak z żadnym innym był związany, nie ma nawet ulicy swojego imienia, choć ma ją jego ojciec. Nadto willa Witkiewiczówka na Antałówce, w której miał swoją pracownię, w 1992 roku kupił Energopol, później zaś w 2001 roku właściciel prywatny. Czy nie można tam było urządzić Muzeum St. I. Witkiewicza, stałej wystawy, a nie zaś czasowych pokazów, jak w Okszy? Oczywiście że mozna. Niestety, poza paroma wyjątkami jak Teatr Witkacego czy Muzeum Tatrzańskie, Witkacy w Zakopanym nie jest dzis obecny.

Zakopane

Droga do sławy Stanisława Ignacego Witkiewicza była długa i wyboista

Choć za życia nie doczekał się światowej sławy, dziś twórczość Stanisława Ignacego Witkiewicza obecna jest na scenach i wystawach od Europy po Azję.

Andrzej Krzeptowski Bohac w Czerwonym Dworze

EABS w zakopiańskim Kombinacie

Kolekcja w Okszy otwarta dla publiczności

Dziadkowie, wnukowie, radość

Światło serca w Czerwonym Dworze

Muzyczne pasje Władysława Trebuni-Tutki

Szumny i Bogu Miłe w Kościele Św. Krzyża

Nowe muzeum pod Giewontem

Basia Giewont z Zakopanego walczy o Eurowizję

Akademia Lotnika pod Giewontem

Rzeźby Berbeki i obrazy Zaborowskiego w Witkacym

Szkolnie i kolędowo

Zaglądamy do Czerwonego Dworu

Jedla z koncertem w Atmie

Żółty żonkil nadzieją dla hospicjum

Złote, srebrne i brązowe medale dla karateków

Wychowanie fizyczne na nartach

Kraków - Zakopane - 50 lat elektryfikacji linii kolejowej

Powiatowa Gala Stypendialna w Teatrze Witkacego

Górskie serki i pasterskie dzwonki

Fenomen szopki krakowskiej

Nagrodzeni zasłużeni dla Kościeliska

Tatry dla krwiodawców i nie tylko

Joanny Wnuk-Nazarowej opowieść o Henryku Mikołaju Góreckim

Jubileuszowe spotkanie krwiodawców w Witkacym

Wymiana desek z Sopotem za nami, sezon zimowy otwarty

Nocne niebo na Stacji Kultura Zakopane

Kapitan Barbara Grocholska-Kurkowiak ma ciepły dom

Podhalańskie mamuty i astronauci z Gliczarowa

Wielkie Forum Samorządowe pod Giewontem

Zobacz pozostałe galerie